Twoje dary Panie Boże stworzyłeś tak cudowny świat,
świat w którym cudowna przyroda tętniąca życiem
miała do zaoferowania człowiekowi same wspaniałości.
Ty kochany Boże dałeś nam to wszystko, jak najlepszy ojciec,
ponieważ ukochałeś człowieka.
Patrzę dzisiaj w niebo, które zachwyca mnie swym błękitem i na słońce, dzięki któremu jest dziś tak pięknie.
Za cudowny śpiew ptaków.
Drzewa, choć pozbawione liści wyciągają swe gałęzie ku słońcu.
Tak cudowny jest dzisiejszy dzień.... ale czy naprawdę jest tak cudownie na całym świecie?
Pragnę przekazać Ci mój zachwyt nad tym co stworzyłeś Panie.
Pragnę Ci podziękować za ogrom łask, który i tak hojnie obdarzasz swoje dzieci. Bo ty jesteś najlepszym i najczulszym ojcem, który o miłość do człowieka jest tak wielka, że trudno mi ją opisać słowami.
A my ludzie, wciąż pędzimy niejednokrotnie tratując po drodze co napotkamy w tym dążeniu do swego celu, ziemskiego celu.
A Ty Jezuniu dajesz nam znaki i wołasz, człowieku!!!
dziecko moje ukochane...
zwolnij tempo swego życia, nie pędź na oślep za dobrami doczesnymi.
Rozglądaj się wokół siebie, czy przypadkiem nie przeoczyłeś czegoś, lub nie zdeptałeś kogoś po drodze, kogoś kto wyciągał do Ciebie rękę....???
Ojcze nasz, obdarowałeś nas, swoje dzieci najcudowniejszymi darami....
A my..........
co zrobiliśmy z tym cudownym światem.?
Z tymi darami, tymi skarbami, którymi nas obdarowałeś...
Gdzie podziała się ta cudowna przyroda tętniąca życiem i pełna obfitości i wszelkich bogactw.?
Co zrobił człowiek???
Zniszczył to, czym został tak hojnie obdarowany..............

Małgosia z Płocka