Venite ad Me omnes Do przenajświętszych Twoich stop
tulę się pełna ufności.
Pośród burzliwych życia dróg,
nie odmów Swojej litości.

Samotnie idę w świata dal
łzami ma twarz zalana i
przeogromny w sercu żal,
dusza bólem złamana.

Na serce pełne cierpień, mak
połóż Swą rękę Panie,
a pod dotknięciem Twoich rąk
rana krwawić przestanie...

Do Serca Twego Tu mnie tul,
w nim Źródło łask wieczyste:
bo tylko Ty, znasz ludzki ból
do Ciebie idę Chryste..

Najczulsze z serc to Serce Twe
Miłosierdziem ogromne,
cierpiącym rzekło słowa te:
Venite ad Me omnes...


Dziękuję Ci Krysiu za nadesłanie tej modlitwy